Potentieel

Op wereldschaal wordt er per jaar ongeveer 7000 MtC per jaar uitgestoten. Zonder maatregelen wordt er verwacht dat dit getal de komende 30 jaar snel zal toenemen. Omdat CO₂ opslag grote, statische installaties vereist, komt alleen de CO₂ emissies uit grote fabrieken aan de orde. Ongeveer de helft van de huidige emissie komt van centrale eenheden, zoals cementfabrieken, olieraffinaderijen, elektriciteitscentrales en chemische industrie. Om de totale CO₂ emissie zoveel mogelijk te reduceren is het dus niet alleen van belang om de primaire energievoorziening duurzamer te maken, maar het is ook nodig om vervoermiddelen over te laten schakelen op schone brandstoffen. In dit geval kan er vooruitgang geboekt worden indien er wordt overgestapt op waterstof. De centrales die waterstof opwekken kunnen hun CO₂ beter verwerken dan individuele auto’s.

Wereldwijd kan er 180-250 GtC worden opgeslagen in olie- en gasvelden. De potentiaal in zoutvelden is onzeker, vermoedelijk tussen 250 en 2500 GtC. De capaciteit van de diepe zeelagen wordt enkel beperkt door ecologische gevolgen. Dit is voldoende om al het kooldioxide die vrijkomt bij de resterende voorraad fossiele brandstoffen op te slaan.

Nederland heeft een CO₂-opslagpotentie van ongeveer 3 GtC. De gasvelden bij Slochteren hebben het voornaamste potentieel (1,8 GtC). Deze kunnen pas in de tweede helft van de 21ste eeuw gebruikt worden, nadat de aardgasvoorraden bijna zijn uitgeput. Daarnaast zijn gasvelden in de Noordzee (0,7 GtC), kolenlagen in Limburg (0,1 GtC) en aquifers (0,5 GtC) optioneel. De huidige energie-infrastructuur biedt de mogelijkheid om jaarlijks 16 MtC af te vangen en op te slaan.