Windenergie in Nederland

Kennisinfrastructuur en opleiding

Door de snelle opkomst van windenergie in vooral Duitsland, Denemarken en momenteel Spanje, heeft Nederland in de Europese context momenteel een bescheiden positie als het gaat om de hoeveelheid geïnstalleerd windenergie-opwekkingsvermogen. Wat minder bekend is, is dat Nederland qua technologieontwikkeling een zeer prominente bijdrage aan de huidige hausse heeft geleverd. Bijna alle windmolens ter wereld draaien met Delftse ontwerpregels. Met de recente beslissing om tussen 2020 en 2030 6.000 MW voor de Nederlandse kust geïnstalleerd te hebben, zal Nederland zich overigens weer in de voorhoede kunnen manoeuvreren, en liggen er grote kansen voor de Nederlandse offshore industrie. Ook nieuwe turbinebouwers vestigen zich momenteel weer in Nederland. Het interessante ‘direct drive’ ontwerp van het in 2003 failliet gegaan Barnevelds bedrijf Lagerwey wordt in een vestiging in Den Helder door het Japanse bedrijf Harakosan in een 2 MW versie op de markt gebracht. Den Helder mag zich verder verheugen met de komst van het nieuwe Nederlandse bedrijf DarwinD dat 3 MW versies gaat bouwen. Proefturbines worden begin 2007 getest op de proeflocatie van ECN in het Wieringermeer. Den Helder is bezig met de opmaat naar seriematige offshore windturbineproductie in 2010. Ook kleinere versies (500-900 kW) zijn in de ongekende grote wereldwijde vraag naar windturbines weer in trek, waar Emergya Wind Technologies (Zeeland) en Wind Energy Solutions (Noord-Holland) zich op richten. Het windturbinetijdperk in Nederland is terug. Het is evident dat we de uitstekende kennisinfrastructuur en opleiding van ingenieurs in Nederland moeten koesteren en waar mogelijk verder versterken.

: Figuur 13.

Innshore locaties NL

In Nederland is in 1994 het Lely windpark in het IJsselmeer gerealiseerd (4 windturbines van 500 kW op zo'n kilometer afstand van de dijk). Dit wordt evenwel een ‘inshore’ locatie genoemd. Enige jaren later is een park langs de oostzijde van het IJsselmeer (bij Dronten) gerealiseerd, waarbij de windturbines buitendijks zijn geplaatst, en via een loopbrug zijn te bereiken.

Offshore bij IJmuiden

In 2006 is het park binnen de 12 mijlszone voor de kust van Egmond, het OWEZ park (Offshore Windpark Egmond aan Zee) elektriciteit gaan leveren. Een ander ander park is gepland op de locatie ‘Q7’ voor de kust van IJmuiden. Het OWEZ park is een demonstratiepark waarmee in Nederland ervaring kan worden opgedaan voor het later realiseren van grotere parken op de Noordzee. In 1997 werd een positief advies gegeven voor de haalbaarheid van dit 100 MW Near Shore Windpark (NSW), waarbij voorzien werd in 100 windturbines, elk met een geïnstalleerd vermogen van 1 MW. Tekenend voor de snelheid van de ontwikkelingen is, dat bij de huidige realisatie slechts 36 windturbines (de Deense Vestas V90), met een rotor diameter van 90 m en een vermogen van 3 MW ieder, geplaatst gaan worden. Als een levensduur van 20 jaar bereikt kan worden met de geprognosticeerde elektriciteitsopbrengst van 400 miljoen kWh/jaar, bedragen de investeringskosten 2,5 €ct/kWh.

: Figuur 14: het plaatsen van windmolens bij Egmond aan zee..

Voor het Q7 windpark, 23 km uit de kust van IJmuiden wordt vooralsnog de Vestas V80 (2 MW) gebruikt. Met 60 windturbines wordt dit park voorlopig het grootste op het Nederlands deel van de Noordzee. De turbines worden in een waterdiepte van 19-24 meter geplaatst, waarmee Q7 de wereldprimeur heeft van het windmolenpark dat het verst uit de kust wordt gebouwd, in het diepste water. Ook hier wordt een opbrengst van 400 miljoen kWh per jaar verwacht, voldoende voor de energievraag van 125.000 huishoudens, met een besparing van 0,24 miljoen ton CO₂ uitstoot per jaar. Gedurende het jaar 2007 zal het park volledig operationeel worden.