Verbinding tussen zonnecellen

Om stroom van een zonnecel af te kunnen voeren, zitten op de boven- en onderkant van een cel geleidende lagen zoals zilver. Het elektrische contact tussen de cellen wordt uitgevoerd met vertind koperen strips (zogeheten tabs) waarmee de cellen in serie worden geschakeld tot de gewenste spanning wordt bereikt. De ontwikkeling van dit type cellen heeft zich de afgelopen jaren geconcentreerd op het reduceren van de wafer-dikte. Deze dikte is afgenomen van 300 μm tot 150 μm, terwijl de zonnecellen een groter oppervlak hebben en dus meer stroom produceren.

Grotere stromen hebben tot gevolg dat de tabs dikker moeten worden om weerstandsverliezen te minimaliseren. De combinatie van dunnere zonnecellen en dikkere tabs veroorzaakt kritieke (mechanische) spanningen tijdens de productie en in het veld. De mechanische spanningen en schade die ontstaan tijdens de formatie van verbindingen van de tabs aan de busbars zijn specifiek van belang bij de assemblage van modules (zie figuur). In samenwerking met ECN wordt onderzoek gedaan aan de spanningen in zonnecellen en de relatie tussen deze spanningen en scheurvorming ten gevolg van thermische belasting tijdens cel productie en verbinding.